Κωδικός: πιπίλα

Πιπίλα: πλαστικό ομοίωμα θηλής που λειτουργεί ως υποκατάστατο της μητρικής θηλής για τα μωρά.

Για χιλιάδες χρόνια τα μωρά έχουν ανακαλύψει ή τους έχουν προσφερθεί διάφορα αντικείμενα τα οποία μπορούσαν να πιπιλίσουν. Οποιοδήποτε αντικείμενο θα μπορούσε να καλύψει την αντανακλαστική τους κίνηση για πιπίλισμα. Τα αντικείμενα αυτά ήταν από παράξενα ως επικίνδυνα, μέχρι να φτάσουμε στις σημερινές πιπίλες.

Πώς φτάσαμε στη σημερινή πιπίλα;
Από πάντα τα μωρά χρησιμοποιούσαν τα δάχτυλά τους σαν πιπίλα. Τα τελευταία χρόνια με τους υπερήχους μπορούμε να δούμε ότι ακόμα και μέσα από την κοιλιά της μαμάς τα μωρά πιπιλίζουν.
Κατά τη διάρκεια μιας αρχαιολογικής ανασκαφής ενός ιστορικού χώρου 3.000 ετών στην Ιταλία, βρέθηκαν μικρά πήλινα αντικείμενα σε σχήμα χοίρων ή βατράχων με μια τρύπα στο στόμα στην οποία έβαζαν ζάχαρη ή μέλι.
Σίγουρα πολλές από τις παλιές συνήθειες θα ήταν σήμερα αντίθετες με τις απόψεις πολλών επαγγελματιών υγείας και κυρίως οδοντιάτρων.
Υπάρχουν επίσης αναφορές για πιπίλες από μέταλλα όπως χρυσό και ασήμι. Κάποιες φορές τους έδιναν υφάσματα γεμισμένα με τρόφιμα ή εμποτισμένα με κονιάκ.

Αργότερα ένας χωρικός με σκοπό να ηρεμήσει το μωρό που είχε μαζί του στο χωράφι του έδωσε κοτσάνια καλαμποκιού, άλλοι έφτιαχναν αυτοσχέδιες πιπίλες από ξύλινες χάντρες, ελεφαντόδοντο ή κοράλλια.
Η πρώτη αναγνωρίσιμη με τη σημερινή της μορφή πιπίλα καταχωρήθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1901 από τον Christinan W. Meinecke, ο οποίος την ονόμασε “baby comforter” και αποτελούνταν από θηλή καουτσούκ και δισκοειδή ασπίδα.
Οι μεταγενέστεροι πρωτοπόροι πρόσθεσαν ένα δαχτυλίδι στην πιπίλα καθώς άλλαξαν και το υλικό της θηλής σε λάτεξ ή σιλικόνη όπως παραμένει μέχρι και σήμερα.

Να δώσω πιπίλα;
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η πιπίλα αντικαθιστά τη θηλή της μητέρας και όχι το ανάποδο. Το πιπίλισμα είναι μια ανάγκη παρηγοριάς για τα βρέφη. Η αντανακλαστική κίνηση που κάνουν, τα βοηθά να ηρεμούν. Η έκφραση «θα σε κάνει πιπίλα» δεν υφίσταται διότι η πραγματική πιπίλα είναι η θηλή της μαμάς.

Πολλές μανούλες ρωτούν αν πρέπει να δώσουν πιπίλα στα θηλάζοντα μωρά τους. Η χρήση της πιπίλας είναι προσωπική επιλογή. Παρόλα αυτά πρέπει να αναφερθεί ότι η χρήση της πιπίλας μπορεί να επηρεάσει τη θηλαστική κίνηση του μωρού. Η πιπίλα είναι άκαμπτη ενώ το στήθος μαλακό και εύκαμπτο. Χρειάζονται επίσης διαφορετικές κινήσεις για την τεχνητή θηλή σε σχέση με τη θηλή της μαμάς. Όλη αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλεί σύγχυση θηλών, με κίνδυνο να πληγωθούν οι θηλές ή ακόμα και το βρέφος να αρνηθεί το στήθος. Σε περίπτωση που επιθυμούμε να θηλάζουμε και παράλληλα να χρησιμοποιούμε πιπίλα καλό θα ήταν να την χρησιμοποιήσουμε αφού έχει εδραιωθεί ο θηλασμός περίπου μετά τις 40-50 πρώτες μέρες.
Να θυμάστε πως το στήθος έχει μια μαγική ικανότητα: Ικανοποιεί κάθε ανάγκη του μωρού διατροφική, συναισθηματική καθώς και φυσιολογική/βιολογική.

coming next…